Een stop order wordt gebruikt om een transactie in te voeren op een specifiek prijsniveau dat slechter is dan de huidige marktprijs. Voor longposities (d.w.z. ‘Kopen wanneer de prijs is’) ligt de opgegeven prijs boven de huidige marktprijs. Voor shortposities (d.w.z. ‘Verkopen wanneer de prijs is’), ligt deze onder de marktprijs.
De uitvoering van een stop market order is niet gegarandeerd tegen de exacte stopprijs; deze wordt uitgevoerd tegen de best beschikbare marktprijs zodra de stopprijs is bereikt. Dit betekent dat als er een gap in de markt is, zoals kan gebeuren tijdens de openingsuren van de markt, de order kan worden uitgevoerd tegen een prijs die slechter is dan de stopprijs.
Het voordeel van deze order is dat je toegang tot een markt kunt veiligstellen waarvan je gelooft dat de trend zal doorgaan, of waar je een significante marktbeweging verwacht (bijvoorbeeld wanneer er ’s nachts nieuws is geweest dat waarschijnlijk invloed zal hebben op de openingsprijs van de markt). De openingsprijs wordt echter bepaald door marktomstandigheden en is niet beperkt tot een vastgesteld niveau. Daarom kunnen stop orders slippage ervaren op de instapprijs.
Voorbeeld van slippage bij een stop order:
Een Amerikaans farmaceutisch bedrijf sluit op $2,50 per aandeel. Terwijl de markt gesloten is, kondigt het bedrijf aan dat ze een succesvolle proef van een nieuw medicijn hebben afgerond dat een dramatische verbetering is ten opzichte van de huidige marktleider.
In de verwachting dat dit de waarde van het bedrijf aanzienlijk zal verhogen, plaats je een ‘Kopen wanneer de prijs is’ Stop order voor 100 aandelen tegen $2,60 per aandeel. Er is echter sterke interesse van andere marktdeelnemers, en wanneer de markt opent, is de openingsprijs $3,00 per aandeel. Omdat de markt niet op $2,60 handelde, wordt je stop order uitgevoerd op het volgende beschikbare niveau, wat in dit illustratieve voorbeeld $3,00 is.